Kristín Berg Bergvinsdóttir

Alltaf er verið að finna upp nýja hluti og er alveg ótrúlegt hve mikill hraði er í nýsköpun.
Við vinkona mín vorum t.d að ræða um gsm símana um daginn.
Maður var rosalega flottur fyrir tólf árum síðan með gsm síma á stærð við gangstéttarhellu. Þetta var græja sem þú stakkst ekkert í vasann, í dag eru símarnir orðnir það litlir að þú týnir þeim í vasanum.
Eins er með tölvur og internettæknina. Með internetinu opnuðust nýjar gáttir í kennsluumhverfinu. Þú getur nú valið fleiri leiðir til náms en dag- og kvöldsskóla eins og áður voru einu námsleiðirnar, fyrir utan bréfaskóla sem einnig var starfræktur.

Í dag getur þú stundað flest allt nám hvar sem þú býrð á landinu, eða í heiminum, bæði nám á framhaldsskóla sem og á háskólastigi er nú hægt að stunda í fjarnámi í gegnum internetið. Öll kennsla fer þá fram á netinu. Kennarar hlaða þá inn námsefni, glærupökkum sem og hljóðglærum inn á þartilgert námssvæði, sem t.d í Háskóla Íslands nefnist Blakkur. Nemandinn fer inn á þetta svæði og nálgast sín gögn þar inni. Skil verkefna er einnig í gegnum þetta svæði sem og umræður milli nemenda og kennara. Í sumum áföngum fara próf einnig fram á netinu.
Með þessari nýju tækni gefst fleirum færi á að stunda nám. Þú getur stundað nám frá þínum heimabæ eða heimalandi, getur stundað vinnu með náminu og getur aðlagað því að þínu lífi og tíma, en það krefst þó mikillar skipulagningar.
Ég held að framtíðin verði þannig að kennslan færist æ meira inn á netið, það verður meira og meira um það að fyrirlestrar verða fluttir á netinu og allt kennsluumhverfið verði þar inni. Fjarnám og netkennsla henntar þó ekki öllum, þannig að ég tel að það verði alltaf margir sem enn kjósa að stunda staðnám.

Ég hef ekki verið þeirrar lukku aðnjótandi að hafa samviskusaman fréttablaðs bréfbera í hverfinu mínu. Það má kallast mjög gott ef blaðið ratar inn um bréfalúguna einu sinni í viku. Mér finnst fréttablaðið mjög gott blað og ekki síst vegna þess að það er frítt, ekki tými ég nefnilega að kaupa Morgunblaðið.
Ég stóð því frammi fyrir því að ef ég vildi halda í þær venjur mínar að lesa blaðið með morgunmatnum þá yrði ég að byrja daginn á því að rölta mér út á bensínstöð og sækja það. Þó maður hefði nú gott af smá morgungöngu, þá var þetta ekki á sig leggjandi, þ.e að fara fyrr á fætur, sækja blaðið, heim aftur og lesa það. Ég reyndi í nokkra daga að koma við eftir vinnu og sækja blaðið, en það var ekki til neins, það fór bara í blaðagrindina og var síðan hennt ólesnu. Ég var búin að lesa allar fréttirnar á netinu yfir daginn og því þörfin á blaðinu engin.

Ég komst því að því við þetta blaðaleysi að blöðin eru líklegast að syngja sitt síðasta. Netmiðlarnir eru orðnir það góðir. Þar er alltaf það nýjasta í fréttunum bæði greinar og sjónvarpsfréttir. Ég held að fjölmiðlarnir séu í þeirri þróun að þeir fari smám saman minnkandi og netmiðlarnir taki yfirhöndina. Eftir nokkur ár verður líklegast blöðin því á undanhaldi og fólk fer að treysta meira á netmiðlana. Hvort netmiðlarnir séu eins ábyrg fréttamennska og traust eins og stóru blöðin veit ég þó ekki.
Bloggfréttasíður eins og eyjan.is eru líka að verða mjög vinsælar, þó réttmæti fréttana sé kanski ekki eins mikil og hja stærri miðlunum, en alltaf gaman að lesa skoðanir fólks þar.

Í þessu námskeiði hafa verið haldnir netfundir ca aðra hverja viku. Við notuðum Dimdim kerfið. Mér fannst bæði gaman og nýtilegt að taka þátt í þessum netfundum. Mér fannst Dimdim kerfið auðvelt að komast inn í og þetta gekk allt eins og í sögu. Reyndar lenti maður í vandræðum ef maður ætlaði að skoða gamlar upptökur því þá kom spjallið ekki með. En þarna var hægt að tala í mic, sýna myndir af sér með vefmyndavél, sýna glærur og skrifa komment. Ég er ekkert voðalega vel græjuð svo ég notaði mest það síðasta og var svo þiggjandi í hljóð og mynd.

Mér fannst þetta almennt virka vel eins og þetta var hjá okkur og tel að svona fundir eigi eftir að verða meira notaðir í framtíðinni. Staðsetning verði meira aukaatriði í námi og kennslu frekar en aðalatrið eins og er í hefðbundinni kennslu. Svona netfundir gefa færi á persónulegum samskiptum sem eru nauðsynlegir í svona fjarnámi þar sem ekki má vanrækja félagslegaþáttinn ef nemandanum á að líða vel í náminu og ná árangri.

Komst loksins yfir hræðsluna við nýja hluti, fékk lánaðan mic og tengdi við tölvuna.  Fór þá í að gera þetta hljóðblogg og loksins, loksins að klára stuttmyndina mína sem hefur verið þögl til þessa.  Sem sagt stórum áfanga náð í dag.

Er samt að lenda í vandræðum með að setja hljóðbloggið inn hérna í póstinn. Tók upp hljóðið í Windows Movie Maker og transformaði yfir í MP3 með því að nota forrit sem ég downloadaði hér.  Ýti svo á Add Audio hér að ofan og það virðist sem skráin komi inn en það vantar alveg allan html kóða í kring eða eitthvað því það kemur bara nafn á skránni en enginn spilunargræja með. Veit ekki hvort það tengist update sem greinilega hefur verið farið í á þessum vef mjög nýlega. En ég fór á síðu hjá henni Rósu Harðar og kóperaði Source kóðann hjá hennar hljóðbloggi, smellti hér að neðan og giskaði á rétta slóð. Alllavega virkaði þetta og valla…

Komst að því að það er smá vesen að skipta svona um bakgrunn – úr hvítum í svartan. Það virðist vera sem texti sem ég hef kóperað úr Word inn í bloggið kóperist með svörtum texta þannig að hann sést ekki þegar bakgrunnurinn er líka svartur. Fór þá í HTML kóðann og eyddi út öllum litarupplýsingum. Það var tímafrekt og leiðinlegt. Er einhver önnur leið fær út úr svona veseni?

Hér mátti velja ákveðið web 2.0 verkfæri og fjalla um það.  Ég googlaði þetta aðeins en ákvað á endanum að fjalla um wiki-kerfið Wetpaint þar sem ég er að nota það í lokaverkefninu mínu. 

Wetpaint er wiki-kerfi þar sem hver sem er getur búið til heimasíðu á netinu sér að kostnaðarlausu og enginn þörf er á léni eða IP-tölu eða öðru slíku veseni.  Á Wetpaint er mjög auðvelt að byrja með heimasíðuna.  Maður velur sér heiti og slóð fyrir heimsíðuna og off you go.  Í þremur skerfum er síðan tilbúin. 

• Í fyrsta skrefi er ákveðið heiti á síðunni, sett inn lýsing og aðgangur skilgreindur.  Aðgangur getur verið opinn fyrir alla á netinu, alla Wetpaint notendur eða þá sem stofnandinn býður aðgang.  Þeir sem eru með aðgang geta breytt síðunni, bætt inn efni o.s.frv.
• Í öðru skerfi er valið útlit á síðuna af þeim útlitsgerðum sem eru tilbúnar á Wetpaint. 
• Í þriðja skerfi þarf að stofna Wetpaint notanda ef um nýjan notanda er  að ræða. 

Þetta kalla þeir auðveldu 1-2-3 skrefin.  Þá er síðan til og nú þarf að bæta inn efni á hana.  Þar er líka notuð 1-2-3 skerf: Edit page, Add, Save.  Hægt er að setja inn texta, myndir, video og margt fleira á einfaldan hátt inn á síðuna.

Ég stofnaði Wetpaint síðu fyrir ættarmót sem halda á í fjölskyldunni minn í sumar.  Slóðin á síðuna er: http://bornhelgaogmatthildar.wetpaint.com/.  Þetta er í fyrsta skiptið sem ég bý til wiki-síðu og þriðja heimasíðan sem ég geri (þessi var fyrst og efnisvefurinn nr. 2).  Þannig að ég er slatta tíma að finna út út hlutunum þarna og get ekki gert allt sem mig langar.  T.d. langaði mig að setja mynd í header-inn á síðunni en gat bara sett inn litla mynd í vinstra hornið.  Prófaði samt Wikispaces fyrst og þar gat ég ekki stjórnað headernum neitt svo ég droppað því.  En mér lýst vel á Wetpaint og það hentar vel minni heimasíðu því ég ætla að reyna að virkja ættingja mína að setja inn myndir, sögur og annan fróðleik um ættina.

Wetpaint má finna á þessari slóð: http://www.wetpaint.com/

Er komin með nýtt look á síðuna mína og nýja mynd í header.  Gaman að því hvað það er auðvelt að breyta útlitinu hérna.  Er líka á fullu að skrifa allar skilyrtu færslurnar og gengur alveg bærilega með það.  Gengur hins vegar hörmulega illa með stuttmyndina sem átti að vera búið að skila fyrir lööööngu síðan.  Ég hef haft mega hræðslu fyrir þessu verkefni – þurfti að komast yfir stafrænu gjánna – þannig að ég kom mér aldrei af stað í þetta.  En var loksins að gera eitthvað í þessu og klippti upptökuna til og setti inn textasíður en tekst engan veginn að setja inn hljóð.  Meira böggið:(

Netsiðferði snýst um hegðun fólks á netinu.  Mér finnst almennt viðhorf þeirra sem eru að nota netið í mikli mæli vera framúrskarandi.  Ég var að skrifa útdrátt um opinn og frjálsan hugbúnað á netinu og það samfélag sem hefur myndast í kringum hann.  Þar er að mínu mati siðferðiskennd á háu stigi.  Fólk er metið að verðleikum og ekki dæmt eftir öðrum líkamlegum eða félagslegum þáttum eins og er gert fyrir utan netheima.  Þar er lýðræði á háu stigi og félagslegvandamál á borð við einelti ekki liðin. 

Hins vegar hef ég heyrt að vandamál hafi komið upp í skólum vegna óvæginnar umræðu um einstaklinga á t.d. bloggum, facebook og msn.  Slíkt hefur valdið miklum leiðinum og kvölum hjá þeim sem í því lenda.  Eins sá ég um daginn hjá 10 ár syni vinafólks míns að einhver hafði sett inn mjög ósiðlegar klámmyndir á lokaða síðu sem kennarinn hans og bekkurinn eru með.  Líklegast þótti að eldri bróðir eins nemandans hafi sett þetta inn.  Þetta olli vanlíðan hjá þessum tiltekna dreng og sýnir þetta að erfitt er að koma í veg fyrir misnoktun netsins.  Þarna var um lokaðan vef að ræða og fullarar varúðar gætt.

Samkvæmt Wikibókum er stafræn gjá bilið á milli þeirra sem hafa aðstöðu til þess að tileinka sér möguleika upplýsingatækninnar og hinna sem hafa það ekki.  Byrjað var að nota þetta hugtak eftir 1990 eftir að tilvera Internetsins varð að almennri vitneskju.  Í framhaldi af því þandist Netið út og varð að stærsta þekkingarbrunn sögunnar.  En árið 2003 höfðu einungis 7% af mannkyni aðgang að netinu.

Helstu fyrirstöður útbreiðslu á nokun Internetsins má skipta í tvo hópa tæknilegir og þjóðfélagslegir þættir.  Tæknilegir þættir eru t.d. aðgengi að vél- og hugbúnaði.  Þjóðfélagslegir þættir eru þeir eiginleikar sem til þarf til þess að stjórna tæknilegu þáttunum.  Þar kemur t.d. inn enskukunnátta því árið 2000 voru 80% af öllum síðum á netinu eru á ensku.    

Í þriðja heiminum hefur stærsti hluti almennings ekki aðgang að rafmagni eða síma þess þá heldur Internetinu.  Þar er menntunarstig einnig lágt og enskukunnátta ekki almenn.  Þar er aðgangurinn hjá stjónvöldum, hernum og stærri fyrirtækjum.  Er það ígrundunarefni að þessi aðgangur þar sé í höndum svo fárra manna þar. 

Á vesturlöndum hafa hins vegar flestir tækifæri til þess að komst í samband við Internetið.  Þar er tæknilegar forsendu í lagi en þá eru það þjóðfélagslegu þættirnir sem koma í veg fyrir að einstaklingar notfæri sér Internetinð.  Sem dæmi má nefna áhugaleysi, léleg enskukunnátta, tölvuhræðsla o.fl.  Þeir einstaklingar sem tilheyra þeim hópi sem ekki nýtir sér Internetið lendir í annað slagið í vandræðum þar sem þjónusta er einungis til boða á netinu.  Sem dæmi má nefna að ýmis eyðublöð, bæklingar og aðrar upplýsingar fyrirtækja og opinberra aðila eru einungis á netinu og lenda þeir þá í stökustu vandræðum sem ekki hafa aðgang. 

Heimild: http://is.wikibooks.org/wiki/Stafr%C3%A6n_gj%C3%A1