“Outside the Comfort Zone” Sigrún J

Þá er komið að lokum þessa námskeiðs. Ég er búin að læra ótrúlega margt síðustu mánuði og á eftir að halda áfram að prófa mig áfram. Áður en námskeiðið hófst var kunnátta mín nær engin og ég þurfti svo sannarlega að stíga “Outside the Comfort Zone” eða Þægindasvæðið. Ég er líklega búin að klúðra upp á eigin spýtur flestu sem hægt er að klúðra í tölvumálum sl.mánuði en hef í staðinn lært mikið af því. Nú er reyndar búin að stækka þægindasvæðið töluvert svo að nafngiftin er kannski ekki viðeigandi en hún er lýsandi fyrir það afrek sem ég hef unnið.

Þau verkefni sem ég skila eru unnin af mikilli vandvirkni, og þar sem línurnar voru ekki alveg ljósar þá tileinkaði ég mér ákveðin vinnubrögð. Þegar ég taldi að verkinu væri lokið geymdi ég það í nokkra daga og bætti það svo um helming. Með því móti tel ég að ég sé að skila eins fullunnum verkefnum og unnt er. Vil taka það sérstaklega fram að tímaskynið mitt er mjög ólíkt því sem Carlos hefur vika hjá honum er mánuður hjá mér (í að vinna verkefni) og einn dagur hjá honum er ein vinnuvika .

Salvör, Carlos og Fjalar- Takk fyrir veturinn

Hér er listi yfir verkefi sem ég gerði í námskeiðinu Nám og kennsla á netinu vor 2009.

Námsumhverfi og netsamskipti (20%)

Stafræn ferilmappa 10%

• Tæknisagan mín
• Höfundarréttur- æfing í að finna og nota CC myndir
• Eportfolio- Elgg vs Wordpress
• Netsamfélög- Facebook vs Ning
• Aðgengismál- Stafræn gjá
• Netsiðferði , sjá einnig Facebook netsiðferði
• Web 2.0 verkfæri
• Hljóðblogg
• Netfundir
• Kennslukerfi- Blackboard vs. Ugla vs. Moodle
• Hvernig eru fjölmiðlar að breytast?
• Áhrif tækni á nám og endurmenntun

Þátttaka í nemendasamsfélagi 10%

• 3 Dimdim fundir (og rúmlega það)  + 1 Ustream √
• 20 færslur á twitter.com (sigrunn) + 6 færslur í Delicious √
• Facebook, ning og ýmislegt fleira.
  
• Umræður á blakki√
• Um skil 28.janúar (upplýsingar um notendanöfn)

Hönnun og miðlun (40%)

• Grein í íslensku wikipedia
• Námsefni í mediawiki (wikilexía með krossaprófum)
• Útdráttur úr grein um upplýsingatækni
  
• Nemendaverkefni í mediawiki (Vefleiðangur)
• Samvinnuverkefni í wiki (umfjöllun)
  
• Efnisvefur
• Myndvinnsla í Tuxpaint, Paint og Inkscape
• Skjákennsla í Camstudio (Blakki)

Nýting í skólastarfi (20%)

• Moodle verkefni 5%
• Opinn hugbúnaður 5% og 10% verkefni saman

Valfrjálst verkefni- Moodle (20%)

• Námskeið í sálfræði

Þá er komi að því, ég er búin með lokaverkefnið þar sem ég hannaði námskeið í Moodle.

Greinargerð um verkefnið er hér á Pdf formi. Námskeiðið sjálft er á slóðinni http://salfraedi.moodlehub.com

Frábært tæki -Moodle og ótal möguleikar í boði.

Í stað þess að gera tvö lítil verkefni um sama hlutinn ákvað ég að gera eitt stærra verkefni. Þar með blandaði ég saman 5% og 10% verkefnum um opinn hugbúnað og gerði 15% verkefni í staðinn.

Fyrst var gerð rannsókn með aðgengi að Moodle námskeiði sem ég smíðaði og síðan var skýrsla smíðuð utan um þá rannsókn. Með þeim hætti gat ég gert þessu betri skil, þ.e. fræðileg umfjöllun kemur í inngnangi og upplýsingar um rannsóknina sjálfa koma svo í kjölfarið.

Skýrsluna má sjá hér á pdf formi.

Þá er komið að síðustu skilyrtu færslunni hér á Wordpress, en kvíðið engu- þetta er svona Save the best for last því hér fjalla ég um Web 2,0 tæki.

Áður en ég fór að skrifa þurfti ég að skoða mig betur um og átta mig almennilega á því hvað web 2.0 er. Skv. Hirti Smárasyni (2007) er þetta bætt aðgengi almennings að netinu, þ.e. að allir geti verið þátttakendur. Tæknin byggi ekki lengur á gömlu tækninni þar sem einn skrifar og annar les, nú geta allir verið með. Sumir telja þetta nýja bólu en aðrir segja að þetta hafi alltaf verið til en fólk sé núna fyrst að átta sig á möguleikunum. Einfaldast er þó að útskýra Web 2.0 út frá aukinni gagnvirkni í netsamskiptum. (Hjörtur Smárason, 2007; O´Reilly Media, 2008).

Ég ákvað að skoða tæki sem ég “uppgötvaði” í fyrra og hef notað óspart í skólastarfi mínu, Wetpaint. Þetta er wikivefur sem leyfir samvinnuskrif. Hingað til hef ég alltaf verið í staðnámi og þegar kemur að hópavinnu hefur fólk alltaf hist og unnið verkefnið. Þegar hóparnir eru orðnir stórir geta skapast vandræði, sérstaklega þegar kemur að því að skila því að allir vilja fá að sjá verkefnið áður en það er látið af hendi. Þar hafa farið af stað word skjöl sem valda yfirleitt nokkrum ruglingi, nemendur eru ekki allir með sömu útgáfu af word, eða með word almennt, þar fer af stað tæknilegt vandamál með uppsetningu og getur endað með því að allt fer á hvolf.

Þegar ég fór í fjarnám í haust var ég mjög fegin að kynnast Wetpaint.com þar sem nokkuð var um hópavinnu, sem hefði aldrei gengið með öðru móti þar sem hópameðlimir voru allir í vinnu og unnu á ólíkum tímum sólarhringsins. Sem betur fer voru allir í mínum hópum opnir fyrir að nota tækið og það hjálpaði mikið.

Ég er búin að vinna nokkra vefi á wetpaint, samvinnuvef í kennslufræði greinasviða, nám og þroska áfanganum, fullorðinsfræðsluáfanga, efnisvef fyrir nkn námskeiðið auk fleiri vefja. Reynslan af slíkri notkun er góð, sérstaklega þegar kemur að hópavinnu en einnig finnst mér þetta sniðug leið til að vinna efni sem ég vil geta nálgast hvar sem er, svo lengi sem ég kemst í tölvu. Gallarnir eru þó nokkrir og þá ber helst að nefna að ég vil geta stýrt textaútliti en hef litla stjórn á því á wetpaint. Kostirnir eru þó margfalt meiri.

Núna í vor hef ég verið að grúska enn frekar í wetpaint, finna ýmis widget og fleira. Ég hyggst nota þetta óhikað í skólastarfi, bæði sem nemandi og kennari.

Heimildir

• Hjörtur Smárason (2007). Hvað er þetta web 2.0 sem alls staðar er verið að tala um: af slóðinni: http://blog.scope.is/the_scope/2007/12/hva-er-etta-web.html
• O´Reilly Media (2008). What is Web 2.0. af slóðinni: http://www.oreillynet.com/pub/a/oreilly/tim/news/2005/09/30/what-is-web-20.html
• Wetpaint.com

Fyrstu kynni mín af Moodle voru í staðlotunni í lok apríl. Þar prófaði ég að setja inn ýmis atriði í “námsþátt” sem bar nafnið mitt. Ég prufaði að setja inn myndir, skilaverkefni og fleira. Síðan þá hef ég prufað ýmislegt fleira eins og að setja upp spjallþráð og búa til próf.

Verkefnið í moodle (5%) er tvíþætt, annars vegar að hafa tekið þátt í að prófa Moodle og hins vegar að búa til hugmynd af 4 námsþáttum í námskeiði í Moodle.

Ég er með í huga námsefni sem kennt er í sálfræði í framhaldsskólum. Námsskipulagið er ekki tilbúið þar sem ég hef aldrei kennt áfangann en hér er hugmynd að mögulegri útfærslu. Ég sé ákaflega mikla möguleika í notkun Moodle í skólastarfinu og tel að hægt sé að útfæra fjölbreytt og skemmtilegt námskeið með aðstoð Moodle.

Fyrst skipti ég áfanganum upp eftir vikum þar sem það hentar mér mun betur (þ.e. skipulag námskeiðsins er skýrara með því móti). Vikurnar eru í samræmi við kennsluáætlun sem ég seti inn efst í námskeiðinu.

Vika 1

Fyrsta vika er kynning á námskeiðinu. Þar verður settur inn fyrirlestur sem tekinn er upp í CamStudio, þar verða einnig innfylliglósur sem nemendur geta notað sér til stuðnings þegar þeir hlusta á fyrirlesturinn.

Hér set ég einnig inn umræðuþráð í tengslum við efnisþáttinn.

Nemendur fá verkefni sem birtist í lok vikunnar og þeir skila því í lok næstu viku. Verkefnaskil eru inni á Moodle.

Vika 2

Ég set inn fyrirlestur tengdan námsefninu, auk þess sem nemendur taka sjálfspróf á netinu sem þeim er bent á og tengist efninu. Nemendur fá innfylliglósur til að nota með fyrirlestrinum.

Umræðuþráður um efni vikunnar.

Vika 3

Í þessari viku bregðum við út af vananum og við skiptum upp í hópa, 3-4 í hverjum hópi og hver hópur fyrir sig á að setja saman hugarkort í MindMeister og tengja (eða ég tengi) það inn á Moodle (hvort sem það verður í vinnsluhæfu formi eða pdf skjali, hef enn ekki fundið hvort möguleiki sé á tengingu). Nemendur búa til spurningar úr því efni sem þeir fengu úthlutað og senda kennara. Spurningarnar verða svo settar inn sem könnun og þurfa allir nemendur að skila útfylltri könnun a.m.k. þriggja annarra hópa, þ.e. að þeir kynni sér efni annarra hópa.

Umræðuþráður, beinist aðallega að vinnu hvers hóps fyrir sig og aðstoð við nemendur ef þeir lenda í vandræðum með notkun MindMeister.

Vika 4

Hér bendi ég nemendum á ýmist ítarefni, slóðir og fróðlegar greinar sem þeir geta notað til að dýpa skilning sinn á efninu. Vikan er að öðru leiti hefðbundin kennsluvika, fyrirlestur með innfylliglósum og umræðuþræði. Kennari byrjar umræður og tekur þátt.

Til að prufa að setja sjálf upp námskeið fékk ég aðgang að eigin námskeiði á moodle.khi.is, þar sem námskeiðið mitt er undir “nemendaáfangar” – “Sigrún Jónatansdóttir”.

Þar gerði ég ýmsar tilraunir, setti áfangann upp, tengdi meebo spjallið inná og prófaði allt sem ég fann, tókst meðal annars að henda sjálfri mér út sem kennara . Þennan áfanga notaði ég því eiginlega til að gera allt og ekki neitt, s.s. prófaði ýmsa virkni og setti inn efni. Í framhaldinu af þessu Moodle verkefni ákvað ég að færa mig yfir á annað moodle svæði og gera lokaverkefnið mitt þar. Hef því miður ekki fundið leið til að flytja allt það sem ég var komin með á moodle.khi.is yfir en á eftir að skoða það betur. Lokaverkefni mitt í moodle er áfangi sál 103 á slóðinni http://salfraedi.moodlehub.com

Nú er ég loksins búin í prófum og get farið að einbeita mér af alvöru í að klára verkefni námskeiðsins. Þau eru í kollinum á mér en ég þarf að koma þeim í verk. Ég er að gæla við hugmyndina um að sameina þau 4 verkefni sem ég á eftir að klára.

• Hafa 20% moodle verkefni
• skila 5% umfjöllun um þá kosti sem ég sé við moodle og hvernig ég myndi setja upp námskeið
• 10% opinn hugbúnaður- umfjöllun um moodle, eða kennslu í að setja upp moodle og/eða notendaleiðbeiningar fyrir mína nemendur
• 5% opinn hugbúnaður tilraun, fá fullorðna námsmenn til að fylgja ákv. leiðbeiningum sem ég bý til

Annars er moodle námskeiðið mitt langt komið- en mig langar dáldið að flytja það yfir á salfraedi.moodlehub.com þar sem ég er admin á minni eigin síðu og get gert eins margar undirsíður og ég vil. Það er alveg snilldar tæki.

Nú er ég bara að spá- hvort þetta gangi ekki örugglega upp- s.s. að hafa þetta allt á sömu nótum en ég mun auðvitað passa að hvert verkefni um sig verði nægilega umfangsmikið til að uppfylla hlutfallsleg skilyrði.

Yfir og út…. Sigrún skólahjól

Tæknisagan mín spannar í raun allt mitt líf. Ætli ég hafi ekki verið 5-6 ára þegar ég fór að leika mér í Pong (minnir mig að hún heiti) leikjatölvunni sem var til heima (fyndið og fjölhæft apparat), ég átti samt oft í vandræðum með að tengja hana við sjónvarpið. Sjónvarp var mikið stofustáss fyrstu árin, en svo þegar við systurnar fermdumst hver á fætur annarri fóru að koma sjónvörp í okkar herbergi. Ég hef satt að segja aldrei verið mikill tækni grúskari en mér þótti voðalega gaman að leika mér með gamalt útvarp sem náði talstöðvarsamskiptum flugvélanna sem flugu yfir húsið (s.s. nær allar flugvélar sem lentu í Kef).

Það er gaman að segja frá því að ég náði í endan á skífusímatímabilinu. Þegar ég var lítil áttum við furðulega tölvu með svörtum skjá og grænum stöfum, diskarnir í hana voru á stærð við möppu og prentarinn var rosalega hávær. Ég fékk reyndar fyrsta floppy diskinn minn þegar ég var c.a. 12 ára en þá keypti ég mér heilan kassa af þeim (út af því að þeir voru flottir á litinn). Minnir að þeir hafi nú aldrei verið notaðir.

Tölvukennslan í grunnskóla var rétt að byrja þegar ég var í 9 eða 10 bekk. Þar var kennd fingrasetning þar sem ég skrifaði the fox is jumping over the lazy dog eða eitthvað svoleiðis aftur og aftur og aftur. Hef líklega fengið einhverja kennslu í word og exel því að ég kunni á það þegar ég var í grunnskóla.

Að öðru leiti hef ég gengið sjálfala í tölvuheiminum. Ég tók reyndar einn UTN áfanga í framhaldsskóla þar sem kennt var á Photoshop en var skömmuð svo mikið fyrir allt sem ég gerði og gerði ekki að áhuginn dvínaði mjög. Mér fannst forritið svo ótrúlega sniðugt að ég fór að vinna í því heima og kunni því það sem kennt var í skólanum og var farin að fara mínar eigin leiðir- en það var óásættanlegt að mati kennara, ég átti að fylgja honum skref fyrir skref. Eftir þetta tók ég enga fleiri tölvutengda áfanga í skóla.

Það var ekki fyrr en núna í vor að ég ákvað að dusta rykið af tölvukunnáttunni og prófa eitthvað nýtt. Þó að það hafi verið farið full hratt yfir sögu að mínu mati þá er ég búin að læra ótrúlega margt á stuttum tíma. Ég ákvað það nefninlega að þrátt fyrir að þetta yrði erfitt þá væri upplýsingatækninám nauðsynlegt fyrir verðandi kennara. Ég væri að fara á mis við svo marg ef ég þekkti ekki tækniheiminn. Það er mér mikið hjartans mál að hafa nám barnanna bæði skemmtilegt og krefjandi og ég held að þekking á tölvunotkun spili stóran þátt í því að takast það. Ég verð að þekkja þann heim sem krakkarnir hrærast í og vera tilbúin að ögra þeim með spennandi verkefnum í stað þess að tölvan sé alltaf að mata þau. Þannig að til að námið sé spennandi þarf það að vera á þeirra tungumáli.

Tæknisagan mín er bæði stutt og löng, ég kann á fullt af furðulegum forritum sem sum eru nægilega gömul til að vera amma mín, og önnur of ný til að vera útgefin. Þau störf sem ég hef unnið hafa krafist góðrar tölvukunnáttu og möguleika á að læra nýja hluti auk þess sem skólinn hefur alltaf gert ráð fyrir nýjustu þekkingu í tölvuheimum. Málið er sem sagt- ég get lært ef ég fæ nægan tíma til að venjast nýju tækninni.

Ég byrja á að fara í blokkir og vel HTML,  skrái mig inn í meebo, fer í stillingaglugga og finn embed kóða.

sem sést hér.

Ég tók kóðann og límdi inn í html blokkina.

Það skipti engu máli hvort ég tók allan kóðann eða seinni hlutann af honum. Eða hvort ég reyndi að gera þetta að einhvers konar hlekk, mér finnst þetta ekki vera réttur staður til að líma þetta á, en finn engan annan skárri.

Að lokum fæ ég blokkina upp- en bara með þessum stöfum,

Ja hérna, um leið og ég var búin að setja þetta upp tókst mér að gera þetta. Ég prufaði alla takana og endaði á að “gogga” á undan textanum. S.s. setti <> á undan. Þetta er víst eitthvað html undur

Netfundir, hvað virkar , hvað þarf, hver telur þú að verði framtíðarþróun í netmiðlun?

Það sem ég þekki af netfundum er ustream og dimdim. Dimdim virkaði alveg sæmilega, hópurinn hittist á dimdim annan hvern laugardag svo að það er komin fín reynsla á það svona í lok annarinnar. Þar gat kennarinn talað, verið með sýningu sem spiluð var í tölvu kennarans auk þess sem einhver annar gat líka verið í mynd og þrír með hljóð þar fyrir utan að mig minnir. Hinir geta tekið þátt í fundinum með því að skrifa inn á spjallið. Þetta er alveg fínasta kerfi, býður upp á gagnvirkni sem gat þó oft verið til vandræða þar sem fólk þurfti alltaf að kynna sig áður en það talaði ef það var ekki í mynd, samskiptin voru því oft orðin dáldið flókin. Að mínu mati var hljóðið ekki að hjálpa endilega til, stundum var það til vandræða og hefði verið mun betra að fólk skrifaðist bara á, a.m.k. í þeim umræðum sem við tókum þátt í. Helsti gallinn í dimdim var að þegar kennarinn for að flakka á netinu og segja okkur frá einhverju sniðugu þá sáum við ekki hvað var að gerast. Það er þó hægt að að taka upp sem er mjög góður kostur, en því miður verður margt útundan þar vegna þess að þrátt fyrir að nemendur sem mæta á dimdim fundi viti hvað er að gerast með því að átta sig á hlutunum í spjallinu þá situr sá sem  hlustar á upptökuna alveg fyrir utan, sér ekki það sem kennari gerir á netinu og sér ekki spjallið. Ef tekið er upp í dimdim þarf allt að vera mjög skýrt.

Ustream, hef ekki mikla reynslu af þessu kerfi, í raun er eina reynslan sem ég hef frekar léleg. Ég fylgdist með útsendingu úr smiðjutíma en heyrði ekki hvað var sagt vegna þess að það var svo mikið lagg. Alveg ómögulegt að fylgjast með og reyna að ná samhengi. Þar af leiðandi fór ég niður í skóla til að vera í restinni af tímanum.

Það sem þessi tvö tæki eiga sameiginlegt er að þau eru flott, ókeypis og virka sæmilega. Það þyrfti þó helst að vera einhver annar en kennarinn sem stjórnar upptökunni/útsendingu vegna þess að það er frekar mikið að halda utan um hvoru tveggja í einu.

Framtíðin ber vonandi í skauti sér þróaðari búnað sem býðu upp á fleiri fundarmenn í hljóði og mynd. Við verðum þó að hafa í huga að netfundir koma aldrei alveg í stað annarra samskipta. Þegar fundarmenn eru orðnir ákveðið margir er  það nokkurn veginn gefið að við viljum ekki hafa jafn auðvelt aðgengi að gagnvirkum samskiptu, líkt og að það er óskrifuð regla að segja sem minnst ef maður situr aftast í 500 manna tíma í Háskólabíói. Vonandi heldur þessi þjónusta áfram að vera ókeypis.

Langamma og langafi, amma og afi, mamma og pabbi, ég og mín kynslóð. Hér eru margar litlar gjár þegar kemur að hinum stafræna heimi. Langamma með gsm síman sinn að senda sms, amma að læra á netbankann, mamma og pabbi að læra á facebook og ég komin á kaf í upplýsingatækni í skólastarfi. Öll þurfum við aðstoð við að byrja en það er augljóst að við sem yngri erum eigum auðveldara með að prófa nýja hluti og reyna sjálf. Eldra fólkið styðst mikið við aðstoð annarra og lærir utan bókar þær aðgerðir sem það ætlar að nota. Það er samt ekki aldurinn sem slíkur sem veldur, ég held að fólk þurfi að vera tilbúið að prófa nýja hluti og vera almennt opið fyrir tækninýjungum. Stór hluti af þessu tengist einnig kunnáttu í tungumálum en flest ný tækni er á erlendum tungum og margir smeikir við að prófa sig áfram án þess að skilja fullkomlega.

Stafræn gjá. Já það er stafræn gjá í aðgengismálum en hún er margbrúuð. Oft eru brýrnar börnin sem kynna nýja tækni fyrir foreldrunum sem þeir geta svo farið að nota hjálparlaust. Tökum sem dæmi facebook.com. Pabbi átti í miklum vandræðum með að skrá sig þangað inn. Hann er reyndar orðinn mjög fær í þeim heimi núna en komst ekki þangað í fyrstu. En það hafa ekki allir tækifæri til að læra af öðrum þegar kemur að netinu en engu að síður er ýmislegt efni einungis aðgengilegt á netinu. Ýmsir þjónustuaðilar eru farnir að senda greiðsluseðla einungis í netbanka fólks en ekki í bréfpósti eins og áður og lenda þá margir, sérstaklega eldra fólk í vandræðum með slíkt. Forsætisráðuneytið hefur haft þessa umræðu uppi á vef sínum og velt fyrir sér ýmsu þessu tengt. Hér á landi eru fatlaðir einstaklingar, ellilífeyrisþegar og útlendingar sem skilja ekki endilega íslensku, þessir aðilar geta lent í vandræðum í stafrænum heimi.

Hvað er hægt að gera? Því er erfitt að svara, nýjar kynslóðir eru mun tæknivæddari en þær eldri og ef yngra fólkið heldur áfram að vera duglegt að viðhalda þekkingu sinni og auka hana þá er þetta vandamál sem eyðist að mestu leyti innan nokkurra áratuga. Það er annað mál með útlendinga og þá sem hafa almennt ekki kynnt sér stafrænan heim sem börn. Þær stofnanir sem krefjast þess að viðskiptavinir hafi kunnáttu verða að vera tilbúnar að standa fyrir námskeiðum og öðrum leiðum svo að allir geti tekið þátt. Við megum ekki mismuna fólki með þessum hætti og verðum að gaga úr skugga um að allir séu jafnir, bæði í stafrænum heimi og hinum almenna.